دلم میخواد راه برم

شب تو هوای سرد راه برم

انقدر راه برم که از سرما تمام بدنم یخ بزنه

دستام از سرما سرخ شه

بلرزه

انقدر سرد که وقتی دستام به صورت بزنم

هیچی از سرماش نفهمم

وای چه حسی داره

سرما تمام وجودت گرفته دیگه هیچی از دردات حس نمیکنی دیگه نمیفهمی

از این سرما لذت میبرم

چه قدر خوبه ادم بعضی وقتا هیچی حس نکنه

نفهمه که چی داره میشه

دلم میخواد بی حس شم

میخوام نفهمم چی میشه

زمان چه جوری میگذره

میخوام دیگه برام مهم نباشه چی ر و از دست دادم

مهم نباشه باهام چی کار میکنن

مهم نباشه که کی میاد و ترکم میکنه

اره دختر دیگه مهم نیست که تنهام و هیچ کی پیشم نیست

که اینده چی میشه

مهم نیست که با احساساتم بازی میشه مهم نیست

 که ضربه خوردم خورد شدم نابودم کردن

میخوام خودم پیدا کنم میخوام فقط و فقط خودم مهم باشم

میخوام مثل دریا رها باشم الان احساس میکنم تو زندونم

انگار تو یه اتاق اهنی ام که هیچ پنجره ای توش نیست

میخوام کنار دریا با صدای امواج اروم بشم

فقط اروم شم!

زندگي مال تو..........مرگ مال من

راحتي مال تو ..........گرفتاري مال من

شادي مال تو ..........غم مال من

همه چيز مال تو..........ولي تو مال من

وصيت عشق 

تا چند صباحي ديگر شايد پايان راه زندگي ام باشد ، و يا شايد آغاز دوباره زندگي

آري من بيمارم ، بيماري كه من مبتلا شده ام پايانش مرگ است ، تاريخ مرگم را ميدانم و منتظر آن مي مانم تا فرا رسد اميدي ندارم ، تنها اميدم به خداست كه دواي دردم را برايم برساند

ميخواهم در اين لحظات كه از مرگ خودم باخبرم و ميدانم چه زماني فرا مي رسد وصييتي براي همگان بنويسم پس بخوانيد وصييت من را در اين دفتر عشق

آهاي آدميان ، به چشمهاي خود بياموزيد كه نگاه به كسي نيندازند ، اگر نگاه انداختند عاشق نشوند اگر عاشق شدند وابسته نشوند اگر وابسته شدند مجنون نشوند و اگر نيز مجنون شدند با عقل و منطق زندگي كنند

آهاي عاشقان اينك كه پا به اين راه دشوار گذاشته ايد ، با صداقت عشق را ابراز كنيد ، تنها عاشق يك دل باشيد ، تنها به يك نفر دل ببنديد ، و با يكرنگي و يكدلي زندگي كنيد

آهاي عاشقان به عشق خود وفادار باشيد ، تا پايان راه با عشق باشيد ، و از ته دل عشق را دوست داشته باشيد

آهاي عاشقان از تمام وجود عاشق شويد ، و با اراده و اطمينان پا به اين راه بگذاريد

رسم عاشقي دروغ و خيانت نيست ، رسم عاشقي صداقت است پس سرلوحه و الگوي خود را صداقت قرار دهيد

آهاي عاشقان نه لازم است مجنون باشيد و نه فرهاد ، تنها خودتان باشيد ، همين و بس

آهاي عاشقان ، ساده نباشيد ، عشق را از ته دل بخواهيد و انتظار عشق را حتي تا پاي مرگ بكشيد

آهاي عاشقان عشق را براي قلبش بخواهيد نه براي هوس و خوش گذارني و گذراندن لحظه هاي زندگي با هدف عاشق شويد و با عشق نيز از اين دنيا برويد

وصيت من به همه عاشقان و آدميان همين چند جمله بود

من سرطان دارم ، سرطان عشق

دواي درد من معشوقم هست ، و تاريخ مرگم برابر جدايي او از من مي باشد

دواي دردم رسيدن به معشوقم هست ، و تاريخ شفايم گرفتن دستان او و رسيدن به او مي باشد

پس خداوندا دواي درد مرا به قلبم برسان تا اين كابوس وحشتناك سرطان و مرگ به خاطر جدايي از عشق را از وجودم محو شود الهي به اميد تو

 بدترین درد این نیست عشقت بمیره

  بدترین درد اینه که به اونی که دوستش داری نرسی

  بدترین درد این نیست عشقت بهت نارو بزن

  بدترین درد اینه که عاشق یکی بشی که اون ندونه

کاش تو برای من همیشگی بودی ولی تو چیزی غیر از یک وجود سرد و تاریک نبودی.

دلم برای تمام خوبی هایت تنگ است.

کاش آن روز که از محبت میگفتی میدانستی عشق یادگرفتنی است.

اما تو چشم هایت را روی تمام زیبایی ها بسته بودی

خوب من چقدر بی تو بودن سخت ااست ولی با تو بودن هم سختی های خود را دارد دلم برای

بودنت تنگ است.

ولی تو مثل گل افتابگردان بودی که هر لحظه به یک طرف نگاه میکردی و من اینن نگاه کاذب

را نمیخواستم

من تو را و وجود تو را میخواستم حیف که تو نمیدانی وجود چیست؟؟؟؟

         برای اینکه یکی دیگه بیاد پرش کنه

      پس دستاتو به دست هر کسی نده

       بزار اون جای خالی رو یه دستی که تا ابد باهاته

كاش ميشد هيچ كس تنها نبود

كاش ميشدديدنت رويانبود

من دعاكردم برای بازگشت

دستهای تو ولی بالا نبود

گفته بودی كه فردا ميرسی

كاش روز ديدنت فردا نبود

ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی

        دل بی تو به جان آمد وقت است که بازآیی

دایم گل این بستان شاداب نمی‌ماند

         دریاب ضعیفان را در وقت توانایی

دیشب گله زلفش با باد همی‌کردم

        گفتا غلطی بگذر زین فکرت سودایی

صد باد صبا این جا با سلسله می‌رقصند

        این است حریف ای دل تا باد نپیمایی

مشتاقی و مهجوری دور از تو چنانم کرد

         کز دست بخواهد شد پایاب شکیبایی

یا رب به که شاید گفت این نکته که در عالم

        رخساره به کس ننمود آن شاهد هرجایی

ساقی چمن گل را بی روی تو رنگی نیست

        شمشاد خرامان کن تا باغ بیارایی

ای درد توام درمان در بستر ناکامی

         و ای یاد توام مونس در گوشه تنهایی

در دایره قسمت ما نقطه تسلیمیم

        لطف آن چه تو اندیشی حکم آن چه تو فرمایی

فکر خود و رای خود در عالم رندی نیست

         کفر است در این مذهب خودبینی و خودرایی

زین دایره مینا خونین جگرم می ده

        تا حل کنم این مشکل در ساغر مینایی

حافظ شب هجران شد بوی خوش وصل آمد

        شادیت مبارک باد ای عاشق شیدایی

کاش میشد در غروب لحظه های تاریک دلم بار دیگر شعر خوب بودن را نوشت

میخوام قلکمو بشکونم

با نصف پولش نازتو بخرم

                 با نصف دیگه اش یه جعبه مداد رنگی بخرم

                                                          نازتو بکشم

زندگی خلاصه می شود در یک کلام
                                         
                                                                    زیستن حتی به عشق دیگران

خیلی سخته بی تو بودن. خیلی سخته بدون تو زندگی کردن. خیلی سخته بدون تو خندیدن. خیلی سخته تو رو نداشتن. خیلی سخته دلتنگی ... عزیزم، چند وقتی میشه که دلم بدجوری هواتو کرده. هرجا میرم ناخودآگاه یاد تو میفتم و بی اختیار اشک تو چشمام جمع میشه. از وقتی تو رفتی، دیگه نتونستم با این دنیا کنار بیام و خیلی ها رنجوندنم. خیلی ها دلم رو شکستن و بی تفاوت گذشتن. بعضی وقتها یاد بعضی حرفات میفتم و از ته دل آرزو می کنم کاش بودی و می بوسیدمت. دنیای خیلی کوچیکیه. دنیاییه که برای رسیدن به اهدافشون، آدمها رو بازیچه قرار میدن. دنیاییه که ...

بد ترين شكل تنهايی آن است كه در كنار او باشی و بدانی كه هرگز به او نخواهی رسيد!!!

"بعد از من"

مرا عمری به دنبالت کشاندی سر انجامم به خاکستر نشاندی

ربودی دفتردل راوافسوس که سطری هم ازاین دفترنخواندی

گرفتم عاقبت دل برمنت سوخت پس مرگم سرشکی هم فشاندی

گذشت از من ولی اخر نگفتی که بعد ازمن به امید که ماندی

به جای دسته گلی که فردا بر قبرم نثار میکنی

امروز با شاخه گلی کوچک یادم کن

بجای سیل اشکی که فردا بر مزارم می ریزی

امروز با تبسم مختصری شادم کن

بجای آن متن های تسلیت گویی که فردا در روزنامه ها برایم می نویسی

امروز با پیام کوچکی خوشحالم کن

من امروز به تو نیاز دارم نه فردا

ممنونم م.ساری که غلطهامو به من گفتی امیدوارم که دیگه غلط نداشته باشم

بر روی ادامه مطلب کلید کنید

ادامه ي مطلب ...

چگونه فراموش کنم تو را؟...

                                  که خیالت و زمزمه هایت همیشه با من است

چگونه فراموش کنم تو را

                                  که سایه ات و نگاهت همیشه با من است

چگونه فراموش کنم تو را

                                  که با تپشهای قلبت زیسته ام

چگونه فراموش کنم تو را

                                  که برای همیشه بودنت به پروردگارم دعا کرده ام

چگونه فراموش کنم تو را

                                  که با تو همیشه و در همه جا نفس کشیده ام

چگونه فراموش کنم تو را

                                  که در چشمان تو دیده ام مهربانی را

چگونه فراموش کنم تو را

               که پاسخ من به آغاز و پایان زندگی تو هستی تو ...........

دوستی مثل ایستادن روی سیمان خیس است

هر چقدر بیشتر بمانی رفتنت سخت تر است

و اگر هم بروی جای پاهات برای همیشه به جا می ماند

حسادت می کنم

                     به رنگ دیوار وقتی اتفاقی سایش بدنت به پوستش را احساس می کند.

حسادت می کنم

                     به آفتاب وقتی با نوازش آرام پوستت به تو گرمی می بخشد.

حسادت می کنم 

                     به برگ گیاه وقتی در گلدان آرام گرفته و حرکت تو از کنارش او را هیجانزده می کند و بی تاب و چرخان.

حسادت می کنم

                     به پدرت وقتی در زیر نور گرم به او لبخند می زنی.

و به مادرت هم

                    وقتی چند لحظه پیش از خواب به یاد تو لبخند می زند.

و به تختت

                    که همه روز به هم آغوشی شبت پریشان و بهم ریخته است.

و به فرش

                    که چند تار مویت را میان پرزهایش نگه می دارد و به سادگی هم پس نمی دهد.

و به اتاقت

                    که لذت بودن با تو را همیشه می چشد.

و به آینه ات

                    که هر روز گرمی نگاهت را حس می کند.

و به کوچه ات

      درختهای باغچه

                     چشمهایت 

                               و به خودت  

                                         به خدایت

                                                 و به این قلم که از تو گفت.

  خدايا گر تو درد عاشقی را ميکشيدی
تو هم زهر جدايی رو به تلخی ميچشيدی
  اگر چون من به مرگ آرزوها ميرسيدی
پشيمون ميشدی از اينکه عشق رو آفريدی

یه اصفهانی  خودکارش تمام می شه ترک تحصیل می کنه...

یه اصفهانی تو مسابقه رالی شرکت می کنه بین راه مسافر می زنه...

اگه یکی رو دیدی که داری رد میشی بر میگرده نگاهت میکنه بدون براش مهمی

اگه یکی رو دیدی که وقتی داری میفتی بر میگرده و با عجله میاد به سمتت بدون براش عزیزی

اگه یکی رو دیدی که وقتی داری میخندی بر میگرده نگاهت میکنه بدون براش قشنگی

اگه یکی رو دیدی که وقتی داری گریه میکنی میاد با تو اشک میریزه بدون دوستت داره

 اگه یکی رو دیدی که وقتی داری با یک نفر دیگه حرف میزنی " ترکت میکنه بدون عاشقت هست

دوست دارم شب را با غم سر کنم

دفتری از اشک چشمانم تر کنم

نام آن دفتر کنم دیوان عشق

خداوندا چو آب و گِل به خود دیدی

                                تو انسانی بنا کردی

و چون خاکت به سنگ آمد

                               تو آن را قلب نامیدی

تو آن را جای دادی تا نهان باشد درون دل

                               ندانستی که از اول خطا کردی

مکرر اشتباه کردی..

تو دامی را بگستردی

                         درختی را به شیطانت عطا کردی

به جبران گناه خود بهشتی را علم کردی

و فرمودی که سنگین دل در این وادی ندارد هیچ مأوایی

ندانم هیچ از سرّت

                     نخواهم فاش گردانم

که تو خود هم ندانستی

                     چنین و آن خیان کردی

تو بر لیلی دلی دادی و مجنون را فنا کردی

و از آن روز تا امروز دنیا سراسر دانه و دام است

ثواب از ما چه میجویی که تو خود هم خطا کردی

با تشکر از شما

(**old**wolf**hacker**)

دوستان اگر میخواهید برنامه خواسی یا آموزش برنامه های هک و بوت برایتون بگذارم در قسمت نظرات بگویید تا حتما برایتان بزارم

با تشکر از شما از طرف

(**OLD**WOLF**HACKER**)

مرگ من روزی فرا خواهد رسید               در بهاری روشن از امواج نور

در زمستانی غبار آلود و دود                    یا خزانی خالی از فریاد و شور

مرگ من روزی فرا خواهد رسید                روزی از این تلخ و شیرین روزها

روز پوچی همچو روزهای دگر                   سایه ای از امروز ها و دیروزها

ناگهان خوابی مرا خواهد ربود                 من تهی خواهم شد از فریاد و درد

می خزند آرام روی دفترم                        دستهای فارغ از افزون شعر

خاک میخواهد مرا هر دم به خویش          میرسه از ره که در خاکم نهند

آه شاید عاشقانم نیمه شب                  گل به روی روح غمناکم نهند

بعد من ناگه به یک سویی روند              پرده های چهره دنیای عشق

چشمهای ناشناسی میخزند                 روی کاغذها و دفترهای من

در اتاق کوچکم پا مینهند                       بعد من با یاد من بیگانه اند

می روم خویش می مانم و خویش          هرچه بر جای مانده ویران میشود

روی من همچون بادبان قایقی                در افقهای دور پنهان میشود

میشتابند از پی هم بی شکیب              روزها و هفته ها و ماهها

بی تو دور از ضربه های قلب تو               قلب من میپوسه آنجا زیر خاک

بعد من نام مرا باران و باد                      هر دم میشو یند از رخسار سنگ

گور من گمنام میماند به جای                 فارغ از اقسانه های نام ننگ

بر سینه سنگ مزارم بنویسید که آشفته دلی در این خلوت خاموش که آوازه

 غم بود که یکباره زغمهای

جهان گشته فراموش

چون به ياده تو مي افتم
ديده ام از اشک تر ميشه
شادي از من مي گريزه
گريه هم بي اثر مشه
وقتي اين شعر رو مي خوانم
همش تو در برابرمي
 مي دونم تو هم ميدوني
که اميد آخرمي
وقتي چلچله ها ميان
از سفر هاي دورا دور
از تو مي گويند چو هر يک
ميکنن از بامم عبور
چون ز تو هيچ خبري نيست
ساز من بي آهنگ ميشه
مينويسم که بداني
دلم برايت تنگ ميشه
با چنين تنهايي و درد
شب ميشه دنياي خورشيد
به خودم ميگم که اي کاش
چشمونم تو رو نميديد
وقتي چلچله ها ميان
از سفر هاي دورا دور
از تو مي گويند چو هر يک
ميکنن از بامم عبور

با نظراتون به من دلگرمی دهید

شب

انگار خواب بود

او نگاهش به مهتاب بود

من نگاهم به او

دوست داشتم روشن ماه را ميان سياه چشمانش

انگار خواب بود

به خواب دلم چه بي تاب بود

ترس بيداري در من ترس از او رفتن

تپشي در من بود نبض نبض مي زد تندو تند

گر مي گرفت وجودم پرپر مي زد دلم

در سرم صدها سوال 

در دلم قند اب بود

لحظه هايي ناب بود

انگار خواب بود

عكس ماه در اشك او چشم او در قاب بود

ان زمان- نشكند قاب من ريزريز تكه هاي چشم او

پولك اشك هاي او نريزد بر خاك شور

 چشم بد دور و شود كور

انگار خواب بود

و تنم اسير سراب بود

اين توهم ندانستم چه بود هر چه بود بي حساب بود

صبح

گويي اين بار خواب نبود

و هوا انچنان باب نبود

او رفته بود و در من تاب نبود

روز

تمام قصرهاي شيشه اي ام ديگر خراب بود

بازهم سوال هايم بي جواب بود

 كاش اين هم خواب بود          

تر کم نکن ای عشق من ، بی همزبانم

تنها تویی نازنین آرام جانم

اینجا کسی در سینه اش رویا ندارد

دل را سپردن تا ابد معنا ندارد

سر در گریبانم کسی همدرد من نیست

این زندگی همزاد دلتنگی من نیست

از عشق جز آلودگی چیزی ندیدم

از فصلهای دوستی من دل بریدم

این زندگی دیگر سر سامان ندارد

دیگر به عشق من کسی ایمان ندارد

دیگر نمی دانم که را بای صدا زد

این قلب را تا کی به طوفان بلا زد

من باغبان فصل های انتظارم

تو خوب می دانی من اینجا بی قرارم

تورا بخدا با دادن نظرات خودتون من را در این امر سخت ولی شیرین یاری کنید

دوستان شما اگر برنامه خواستی برای بوت کردن یا هک کردن در نظر دارید در قسمت نظرات برام بنویسید تا برایتان بزارم......هم آموزش و هم برنامه آن......

با تشکر فراوان من به شما(**OLD**WOLF**HACKER**)

دروغ روز دوباره دروغي ديگه
ميدوني دام محبت از رهايي بهتره
من و تو هميشه کنج غم ميمونيم
من و تو قدر شادي رو نميدونيم
نه تنها خورشيد ما گرميهاشو از دست ميده
آسمون فيروضه رنگيهاشو حالا برچيده
خدايا اين مردم کوکي چي ميگن
دريغا اُنا عاشق نميشن
نميشن

**البته ببخشید شادی خانم من یک کوچولو تغییر در متن شما دادم تا زیباتر بشه**

به اٌمید همکاریهای بیشتر....

بچه های خوب و ناز

لطفا نظر یادتون نره من دلخوشیم به نظرات شماست

عاشقایه شیدا

تنگ غروبه

گل مریم

آشنا

آتش افروز

غوغای ستارگان

دل کدومه

تانگو

تلفن

تو بگو دل من

من تکم والا

تو بیا یادم بده

عاشقتم دوباره

عجب حالی داره امشب

یاشار

دوستان عزیزی که دوست دارن شعر های خودشان را با اسم خودشان در این وبلاگ بگزارم لطفا شعرهای خود را به آدرس PEYMAN_JOOYA@YAHOO.COM  بفرستند تا با اسم خودتان به نمایش بزارم..

از نظرات شما آقای مرتضی و مرجان خانوم ممنونم....

سحر عشق

خاتون

لیلا

بی تو ترانه

لجباز

دارا و سارا

شازده خانوم

سفر

مستی

دنی (عشق رویایی)

دنی (تنهام)

دنی (نورا)

دنی (پدر)

دنی (عهد شکن)

دنی (دل)

دنی (مادر)

دنی (بی اراده)