خصوصيات دخترا 1. تا زبونشون باز ميشه عوض مامان بابا ميگن شوهر!! 2.حالشون از پسرا به هم ميخوره ولي نمي دونم چرا 666 تا دوست پسر دارن 3.اگه خونشون آتيش بگيره بين بابا و لوازم آرايش حتما لوازم آرايش و انتخاب مي كنن! 4.نون شب ندارن بخورن ولي پول عمل دماغشونو رديف ميكنن! 5.همه خوشكل و خوش هيكلن(خدايا منو بخاطر اين دروغم ببخش) 5. از 8 تا 20 سالگي شونصدتا دوست پسر داشتن كه هيچ كدوم دركشون نميك

چقدر بده آدم تو اين دنيا كسي رو نداشته باشه ... چقدر بده كه به دوستات عمري خوبي كني و آخرش با بدترين شكل باهات برخورد كنن ... چقدر بده به كسي اعتماد كني بعدش بفهمي لايق اين اعتماد و راز داري نبوده .. چقدر بده كه مجبور بشي پيش كسي درد دل كني كه خودت هم ميدوني نميتونه همدردت باشه و دركت كنه ... چقدر بده كه گوش شنوايي نباشه به حرف دلت گوش بده ... چقدر بده كه احساس تنهايي كني ... چقدر بده كه آدما همديگه رو دوست نداشته باشن و فقط مصلحت خودشون و آينده ي خودشونو دوست داشته باشن و براشون مهم باشه ... چقدر بده كه همه بدونيم كه هيچ كدوممون دلمون براي هم با عشق و محبت نمي تپه ... اما چقدر خوب ميشد اگه تمام حرفايي كه بالا زدم هذيون و خيالبافي بود

من اومدم به دنیا که عاشق تو باشم
خدا کنه بتونم که لایق تو باش.....

روزي مردي عقربي را ديد که درون اب دست و پا مي زند.او تصميم گرفت عقرب را نجات دهد،اما عقرب او را نيش زد . مرد باز سعي کرد تا عقرب را از اب بيرون بياورد،اما عقرب بار ديگر او را نيش زد.رهگذري او را ديد و پرسيد:"براي چه عقربي را که نيش مي زند،نجات مي دهي."مرد پاسخ داد:"اين طبيعت عقرب است که نيش بزندولي طبيعت من اين است که عشق بورزم.چرا بايد مانع عشق ورزيدن شوم فقط به اين دليل که عقرب طبيعتا نيش مي زند؟

يادمان باشد اگر خاطرمان تنها شد*** طلب عشق ز هر بي سر و پايي نکنيم

يادمان باشد اگر اين دلمان بي کس شد*** طلب مهر ز هر چشم خماري نکنيم

يادمان باشد که دگر ليلي و مجنوني نيست*** به چه قيمت دلمان بهر کسي چاک کنيم

يادمان باشد که در اين بهر دو رنگي و ريا*** دگر حتي طلب آب ز دريا نکنيم

يادمان باشد اگر از پس هر شب روزيست ***دگر آن روز پي قلب سياهي نرويم

يادمان باشد اگر شمعي و پروانه به يکجا ديديم*** طلب سوختن بال و پر کس نکنيم

به لبخنـــــدی مرا از غم رها کن                مرا از بی کسی هایم جدا کن

اگر مردن سزای عاشقان است                  برای مردنــم هر شب دعا کن

سلام دوستان ...دیشب فیلم نرگس را دیدم....خیلی حالم گرفته شد الان هم نمیدونم چی بنویسم

فقط اینو میدونم که خیلی جاش خالیه

نه میشه این اتفاق را اسمشو سرنوشت گذاشت..نه میشه گفت بی احتیاطی...فقط میدونم خدا در حقش ............کرد

دوستان اگه من بد حرف میزنم بخدا دست خودم نیست ...... شاید خدا حکمتی داشته

روحب شاد خانم گلدره

(شاید دیگه من مجموعه نرگس را نگاه نکنم)

آهاي آدميان ، به چشمهاي خود بياموزيد كه نگاه به كسي نيندازند

تقدیم به دل شکسته ها

کاش مي دونستي چقدر دلم بهانه تو را ميگيره هر روز

سحرگاهیست و من با قلبی اکنده از درد

دوباره باز اغاز بی پایان گریه های من شروع می شود

تا امدنت بگذار قصه یافتن تو را برای

خسته ام

نه بال سفر دارم

نه ارامش از سفر

خدایا

پس تو بهم بگو

کی به ارامش می رسم

چرا انقدر بغض دارم نمی دونم

 فقط بدون

دیگر هیچ کس

خبری از گلدان شکسته آینه در حیاط شب نمی گیرد

ولی .............................

همین خوب است

همین زیبا ست

و همین غروب دل انگیز  مرگ هم زیباست

تا بی نهایت زنده ماندن

+

وقتی آدم  بدونه داره به کسی وابسته می شه

و اون کس ممکنه هر لحظه ازش خداحافظی کنه خیلی سخته

شاید  براش دور شدن خیلی سخت باشه ولی مجبوره

ای خدا

خوشحالم درد دلم رو می فهمی

امروز چقدر صدات کردم

احتمالا از دستم خسته شدی

ولی خودت می دونی که من به جز تو ....... کسی رو ندارم

دوباره اشکام بی حیا شدن

داره سرازیر می شه

بابا این اشکها خجالت نمی کشن

ولی خدا

ببین به کجا رسیدن که خجالتم حالیشون نمی شه

خدا یه چیزی بگم ............... میخوام در گوشت بگم .

خیلی خسته ام

كسي ندانست گريه هايم براي توست؟

كسي ندانست گريه هايم  براي چيست؟

بغض گاه و بي گاهم...سكوت جدايي

باران اشكم....دشت تنهايي

از تو شروع شد...اغاز يك هجرت

هجرت تو...بر ساعت زمان نقش بست

خواهش من...از روياي خواستنت گذر كرد

در گذرجاده تنهايي... بدون تو

بدون تمام ياد گاريهات

رفتن از تو نبود...رفتن از خودم بود

از ا لتما س هاي كودكانه قلبم

كه ديوانه وار دلتنگت شده بود.................s

کاش ميديد ی               کاش ميتوانستی           کاش می شنيدی      کاش ميتوانستم      کاش چنين می شد         هرکس قلبش راروی کاسه دستانش ميگذاشت         روحش را بر بام پيشانيش مينشاند         کاش ميديديم        کاش چشمانمان خود حدس نميزد                کاش گوشهايمان تنها خود را نميشنيد                                کاش مرگ را هر کس دوبار تجربه ميکرد             وتولد را يک بار             کاش ادمها ميتوانستند         بر بام همسايه راه بروند        کاش هيچ کس شکم نداشت                   کاش همه ميتوانستند سيراب هوای پاک شوند           کاش خدا هم انسان بود       کاش من ترا ميديدم    کاش مالکی نبود              کاش کلام تنها چشمان مهربان بود              کاش ميتوانستم چشمانم را روی کاغذ نقاشی کنم         کاش ميتوانستم قلبم را به تيری نشانه روم           کاش باغچه خانه همديگررا هرروز       با اشک شوق آبياری ميکرديم       کاش من ترا داشتم             هميشه نگاهت ميکردم    کاش هميشه بخندی           کاش ميتوانستم گريه هايم را بنويسم              کاش ميتوانستم خنده های نداشته ام را حک کنم               کاش مرا می يافتی     کاش مرا ميدی        کاش نگاهت را يک بار می شستی      کاش  ميتوانستی       کاش ميتوانستی                   اين سراب يک کلام نيست. که قافيه هايش حوس احساس يک مرد است کاش ميتوانستی بدانی که چقدر شور اين رويا  قلبم را ميفشارد.

پدرم دلم گرفته ، کو سرزمینِ رویام

کفشایِ قرمزم نیست ، کو شهر بچگیهام ؟

پدر بی تو غریبم ، چشمای صادقت کو ؟

نوازشت کجا رفت ؟ اون قلب عاشقت کو؟

اون قلب عاشقت کو؟

بی تو کسی نمونده ، تا دستمو بگیره

با شادیهام بخنده ، از غصه هام بمیره

من موندم و غریبی ، من موندم و شکستم

دنیا سرم خراب شد ، وقتی چشماتوبستم

دستی نبسته زخمم ، دُرنای پَرشکستم

یه کوه غم نشسته ، رو شونه های خستم

پدر دعا کن امشب ، تا پدرا نمیرن

جدایی خیلی سخته ، وقتی گلا میمیرن

پدر دعا کن امشب ، ابرا برام ببارن

از شهر مهربونی ، بوی تورو بیارن

پدر دعا کن امشب ، ابرا برام ببارن

از شهر مهربونی ، بوی تورو بیارن

عشق یعنی با تو خواندن از جنون ، عشق یعنی سوختنها از درون

عشق یعنی سوختن تا ساختن ، عشق یعنی عقل و دین را باختن

عشق یعنی دل تراشیدن ز گل ، عشق یعنی گم شدن در باغ دل

عشق یعنی تو ملامت کن مرا، عشق یعنی می ستایم من تو را

عشق یعنی  در پی تو در به در ، عشق یعنی  یک بیابان درد سر

عشق یعنی با تو آغاز سفر ، عشق یعنی  قلبی آماج خطر

عشق یعنی تو بران از خود مرا ، عشق یعنی  باز می خوانم تو را

عشق یعنی  بگذری از آبرو ، عشق یعنی کلبه های آرزو

عشق یعنی با تو گشتن هم کلام، عشق یعنی انتظار یک سلام

عشق یعنی دستهایی رو به دوست ، عشق یعنی مرگ در راهت نکوست

عشق یعنی شاخه ای گل در سبد ، عشق یعنی دل سپردن تا ابد

عشق یعنی سروهای سر بلند ، عشق یعنی خارها هم گل کنند

عشق یعنی  تو بسوزانی مرا ، عشق یعنی سایه بانم من تو را

عشق یعنی بشکنی قلب مرا ، عشق یعنی می پرستم من تو را

عشق یعنی آن نخستین حرفها ، عشق یعنی  در میان برفها

عشق یعنی  یاد آن روز نخست ، عشق یعنی  هر چه در آن یاد توست

عشق یعنی  تک درختی در کویر ، عشق یعنی  عاشقانی سر به زیر

عشق یعنی بگذری از هفت خان ، عشق یعنی  آرش و تیر و کمان ....

ای کاش عاشقم بودی

بوسه  را  دوست  دارم  نه  در  حوس

عاشقی  را  دوست  دارم  نه  در قفس

عاشقت گشتم تو گفتیی عاشقان دیوانه اند

عاقبت عاشق شدی دیدی که خود دیوانه ای

● نمی دانم پس از مرگم چه خواهد شد

نمی خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت

ولی بسيار مشتاقم

که از خاک گلويم سوتکی سازد

گلويم سوتکی باشد

به دست کودکی گستاخ و بازيگوش  و او

يکريز و پی در پی

دم خويش را بر گلويم سخت بفشارد

و خواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد

بدين سان بشکند در من سکوت مرگبارم را

هرگز تو رو فراموش نخواهم کرد

هرگز تورو فراموش نخواهم کرد حتی اگر ما رو از یاد ببری و هرگز از تو رنجور نخواهم شد چرا که تو رو دوست دارم

دیوانه وار عاشقت شدم چرا که مهربانی را در وجودت دیدم با چشمانت وجودم را دگرگون ساختی و اگر تو نبودی هرگز عاشق نمی شدم

سوگند که وجود تو در سرنوشت من نوشته شده است و اگر با مزحگمات اشاره ای کنی فرسنگها راه خواهم پیمود .

چرا که شب عشق بسیار طولانی است و قلبم در آرزوی  تو می سوزد. آنگاه که از برابر دیدگانم  دور شوی خورشید وجودم پنهان می گردد

و ابر های غم و اندوه ‚ ما رو در بر می گیرد و به دنیای غریبی می برند .

همیشه در قلبم حضور داری و عشقت زندگیم را گل باران کرده است و تمامیه این دنیا را با قلبی پر از رمز و راز به دنبالت طی کردم .

محبوبم !! همیشه به انتظار بازگشتت خواهم بود .

دریا باش که اگر کسی سنگی به سویت پرتاب کرد سنگ غرق شود نه آنکه تو متلاطم شوی

 اگه يك روز فكر كردي نبودن يه كسي بهتر از بودنش چشمات و ببند و اون لحظه اي كه اون كنارت نباشه و به خاطر بيار اگه چشمات خيس شد بدون داري به خودت دروغ ميگي و هنوز دوستش داري

اگه من بمیرم مرده شور اون شب علوسیشه!

اگه من بمیرم ساعت وای نمیسه!

اگه من بمیرم بچه های سر کوچه خوش تیپ نمیبینن!!!

اگه من بمیرم مخم یه استراحت کامل میکنه!

اگه من بمیرم تنها کسی که تنهاتر میشه خودمم!

اگه من بمیرم یه عالم از دستم راحت میشن و من از دست یه عالم!

اگه من بمیرم خوش به حال وارثم!!

اگه من بمیرم زندگی وجدانم شروع میشه!

اگه من بمیرم بیچاره کسی که برام میمیره!

اگه من بمیرم یک عدد وبلاگ نویس از رده خارج کم میشه!!

اگه من بمیرم میرم جهنم!

اگه من بمیرم ...خوب میمیرم دیگه!!

از زندگي از اين همه تكرار خسته ام 

 از هاي و هوي كوچه و بازار خسته ام

دلگيرم از ستاره و آزرده ام ز ماه

امشب دگر ز هر كه و هر كار خسته ام

دل خسته سوي خانه تن خسته مي كشم 

 آخ ... كزين حصار دل آزار خسته ام 

بيزارم از خموشي تقويم روي ميز 

 وز دنگ دنگ ساعت ديوار خسته ام 

 از او كه گفت يار تو هستم ولي نبود

از خود كه بي شكيبم و بي يار خسته ام 

 تنها و دل گرفته و بيزار و بي اميد 

    از حال من مپرس كه بسيار خسته ام ...

به خودم گویم چرا

اما به تو كه نمي توانم دروغ بگويم

مي دانم بر نمي گردي

مي دانم كه چشمم به راه خنده هاي تو خواهد خشكيد

مي دانم كه در تابوت همين ترانه ها خواهم خوابيد

مي دانم كه خط پايان پرتگاه گريه ها مرگ است

اما هنوز كه زنده ام

گيرم به زورِ قرس و قطره و دارو

ولي زنده ام هنوز

پس چرا چراغ خوابهايم را خاموش كنم

چرا به خودم دروغ نگويم؟

من بودن بي رويا را باور نمي كنم

بايد فاتحه كسي را كه رويا ندارد خواند

اين كارگري

كه ديوارهاي ساختمان نيمه كاره كوچه ما را بالا مي برد

سالها پيش مرده است

نگو كه اين همه مرده را نمي بيني

مرده هايي كه راه مي روند و نمي رسند

حرف مي زنند و نمي گويند

مي خوابند و خواب نمي بينند

مي خواهند مرا هم مرده بينند

مرا كه زنده ام هنوز

(گيرم به زور قرص و قطره و دارو!)

ولي من تازه به سايه سار سوسن و صنوبر رسيده ام

تازه فهميده ام كه رويا

نام كوچك ترانه است

تازه فهميده ام

كه چقدر انتظار آن زن سرخپوش زيبا بود

تازه فهميده ام كه سيد خندان هم

بارها در خفا گريه كرده بود

تازه غربت صداي فروغ را حس كرده ام

پس كنار خيال تو خواهم ماند

مگر فاصله من و خاك

چيزي بيش از چهار انگشت گلايه است

بعد از سقوط ستاره آنقدر مي ميرم

كه دل تمام مردگان اين كرانه خنك شود

ولي هر بار كه دستهاي تو

ورق هاي كتاب مرا ورق بزنند

زنده مي شوم

و شانه ام را تكيه گاه گريه مي كنم

اما از ياد نبر بي بي باران

در اين روزهاي ناشاد دوري و درد

هيچ شانه اي تكيه گاه رگبار گريه هاي من نبود

هيچ شانه اي...

دلم برای یارم تنگ شده

همون یاری که همیشه فقط بهم آرامش می داد

همون یاری که اشکهایش رو جلوی من پنهون می کرد تا من بخندم

دلم برای خودمم تنگ شده

خدایا

تو این روزها

خیلی ها به تو احتیاج دارن

خدایا

دیشب برات نامه نوشتم

گذاشتم همون جای همیشه

پیش عکس پدرم

گذاشتم لای قرآن

چون می دونستم می یای و می خونیش

ای خدا

دلم گرفته

دلم از این همه نامردمی بی سرو سامون گرفته

ای خدا

تو فقط می تونی کمکشون کنی

پس بهشون ارامش بده

خدایا

خیلی دلم گرفته

این همه

زمین داریم

ولی آسمون نداریم

خدایا دلهامون رو اسمونی کن

خدایا بودن و بهم یاد بده

خدایا

نابودمون نکن

ای خدا 

دوست دارم بهت بگم 

چشام خیلی اشک داره 

ولی خسته شده 

خدا یا 

همیشه گفتم و بازم می گم 

شکرت ای خدا 

ولی خدا 

این آدم هایی که می بینی 

زمینی اند

خدایا آسمون و از یادشون رفته 

خدا 

خسته ام 

آسمون می خوام 

اونم با یالمه ستاره 

ولی پیدا نمی کنم 

خدایا 

پدرم   رو ازم گرفتی ولی آسمونم رو ازم نگیر

خدایا عمرم را  گرفتی 

ولی اشکهام رو ازم نگیر

آمین

وقتی که مرگ من فرا می رسد، هنوز کتاب های زیادی در گنجه ی من

خواهند بود

که من می خواستم آنها را بخوانم

بعدها ، شاید در روزهای بهتری .

وقتی که مرگ من فرا می رسد ، هنوز داستان های زیادی

خواهند بود

که من می خواستم آنها را بنویسم

من هیچ وقت به آنها نرسیدم .

تابستان های تازه خواهند آمد و همه چیز ادامه خواهد یافت

صبح و عصر ، هفته و ماه ، و سال های سال ،

این چه ارزشی دارد ؟

بعد دیگر در دنیا هیچ کس نخواهد بود که من زمانی دوست داشتم

هیچ کس که با او من جامم را به شادی خالی کردم

عاشقان را مرگ جاودانگيست

مردگان را مرگ زندگيست

شور حيات در خلوت عشق

سراي ديوانگان مستانگيست

مردم و مردن من بحر چيست

زين مردگان را غم چيست

شوريده ام امروز چون مرغكي بي بال و پر

افسرده ام چون كودكي بي پدر

سرو زبان و جانم دل خسته شد

عاشقان را دل مرده شد

بزنين طبل علاء زين زمانه

روزگار بي همت زين خانه

جانا جان ملك چون مرغكي باز برفت

من ديوانه كي باز آيدم ... باز برفت

كي بود پايان مستي و مستانگي ما

كي بود پايان زندگي و وقت مرگ ما

سلام به دوستان عزیزم ....

امروز میخوام همکار جدیدم را بهتون معرفی کنم

joojoo همکار جدید من هستن که از امروز با من همکاری میکنن

فعلا بابای

اي عشق هر چه هستي ... هر چند سرد و خاموش .. هرچند گشته اي تو ... با شب دلان هم اغوش .. هر لحظه در كمينم ... نجوا كنم به طعنه ... اي عشق مرهم درد .. يادم تو را فراموش

ترکه یه 1000 تومنی رو زمین پیدا میکنه برش میداره بعد میندازش میگه اه ما ازین شانسا نداریم !!!

----------------------------------

 تركه نماز قضا زياد داشته زير جانمازش كاربن ميزاشته!

----------------------------------

به تركه ميگن تو روز چند تا نون ميخوري ؟! ميگه: 2 تا سنگك, 5 تا لواش , 5تا تافتون...ميگن ايول پس تو بربري نميخوري ؟ تركه ميگه : پس فكر كردي اينارو لاي چي ميزارم ميخورم !!!

------------------------------------

 تركه زنگ ميزنه 118، ميگه: ببخشيد شماره تلفن غضنفر رو دارين؟!
 يارو ميگه: نه. تركه ميگه: پس من ميخونم يادداشت كنين

----------------------------------

 تركه ميخواسته زيردريايي آمريكاييا تو خليج فارس رو غرق كنه، در ميزنه فرار ميكنه!

-------------------------------------

تركه كفترشو گم ميكنه، تو روزنامه آگهي ميده: بيه بيه!

--------------------------------------

يه روز تركه يه شماره تلفن پيدا ميکنه زنگ ميزنه ميگه: ببخشيد آقا من شمارتونو پيدا کردم آدرس بديد براتون بيارم

-------------------------------------

ترکه با لره مشرف ميشن حج.دم کعبه.ترکه ميزنه زيره گريه ميگه:خدايا چرا مردي؟ لره با آرنج ميزنه به پلوش و ميگه
آخه الاغ خدا که نميميره...
شهيد مي‌شه

---------------------------------------

به تركه ميگن يه جمله بساز كه توش آب باشه. ميگه لوله!

--------------------------------------

 تركه رستوران ميزنه، رو درش مي‌نويسه: وقت نهار و نماز تعطيل است

-----------------------------------------

رشتيه تو قرعه‌كشي بانك ماكسيما برنده ميشه. روزي كه مي‌خواستن تحويلش بدن ميگه اينو آبي كنين من فردا ميام مي‌برمش. ميگن بابا اين نقره‌ايه، بهترين رنگه، آبيش كنيم؟ ميگه آره. من فقط آبي تحويل مي‌گيرم. خلاصه فرداش مياد و ماشين رو آبي شده تحويلش ميدن. ميگه به به. ببينيد .... حالا شد مثل نيسان!

-----------------------------------------------

يه روز يه تركه از يه پسره مي‌پرسه بچه كجايي؟ ميگه بچه امام حسين. تركه ميزنه زير گريه و پسره رو بغل مي‌كنه ميگه علي اصغر چه بزرگ شدي!

--------------------------------------------------

تركه از آخونده مي‌پرسه با كفش هم ميشه نماز خوند؟ آخونده ميگه نه برادر، نميشه. تركه ميگه ولي من خوندم، ديدي دروغ گفتي؟!

----------------------------------------------

تركه تو قرعه كشي بانك شركت مي‌كنه، براش شيش ماه زندان در مياد!

------------------------------------------

یه نفر از دوستش می پرسه :

  بوديم و کس قدر ندانست که بوديم                    باشد که نباشيم و بدانند که بوديم

                              مرگ هيچگاه به تلخي فراموشي بودن نيست

تنهايي را دوست دارم زيرا بي وفا نيست ...

تنهايي را دوست دارم زيرا عشق دروغي در آن نيست ...

تنهايي را دوست دام زيرا تجربه کردم ...

تنهايي را دوست دارم زيرا خداوند هم تنهاست ...

تنهايي را دوست دارم زيرا....

در کلبه تنهايي هايم در انتظار خواهم گريست

و

 انتظار کشيدنم را پنهان خواهم کرد

اگرقرار باشه ظرف 24 ساعت دنيا به پايان برسه

تموم خط هاي تلفن و تالارهاي گفتگو و ايميل ها اشغال ميشه .

پر ميشه از کلمه هاي :

 از اينکه رنجوندمت پشيمونم من رو ببخش  يا

تو را عاشقانه مي پرستم    يا

مراقب خودت باش 

 اما بين اين همه پيام يکي از همه تکونده تره 

 هميشه عاشقت بودم ولي هيچوقت بهت نگفتم 

  پس

عشق و محبت را تقديم آنکه دوستش داريم کنيم شايد فردايي دگر هرگز نباشد

كاش غم من
توفان سهمگيني بود
و من چون مرغ توفان خود را به چشم او مي سپردم
ولي افسوس كه غم من
چون جويبار صافي است
كه همچنان مي رود
و دل مرا
چون برگ مرده اي
همراه خود مي برد.

عزيزم؛اگر باران بودم آنقدر مي باريدم تا غبار غم را از دست هايت برهانم .

و اگر اشك بودم آنقدر مي ريختم تا آهنگ دوست داشتن را برايت بنوازم .

ولي افسوس

كه نه اشكم و نه باران ولي هرچه هستم دوستت دارم .

اي آشناي ديرين

             اي زمزمه ي واپسين حياتم

                       آفتاب نگاهت را همواره بر من بتابان

اي همسفر؛باش

             تا هميشه قلبم با نفس هاي وجودت به طپش در آيد

و نامت را براي ادامه ي زندگيم همواره تكرار كنم .

شد ---------> آنچه نبایست میشد
و نشد ------>آنچه بایست میشد
دانستم----->آنچه را که بایسته ی دانستن نبود
و ندانستم-->آنچه را که شایسته دانستن بود

گریستم
           در هنگامه ی سر خوشی های جوانسالی 
و خنده سر دادم
                     در کشاکش رنج سالخوردگی

مرگ را
                        تجربه ها کردم
                 در اوج شور زیستن.
و به زندگی برخاستم
آنگاه که مرگ
                 آخرین چاره ام بود.

من نمی توانم دردهايت را پايان بخشم. حتی نمی توانم برای لحظه ای آنرا تسکين دهم.

اما امروز بگذار تا در کنارت بمانم و دستهايت را بگيرم و در کنارت راه بروم.

من به تو گوش می سپارم آنزمان که نياز به صحبت با کسی را داری.

من با تو در نگرانيهايت شريک می شوم و تو را برای رويايی با ترسهايت ياری می دهم.

من اينجا هستم و در کنارت خواهم ماند.

تا هر تپه ای را صعود کنی.

پس دستت را به من بده.

تو تنها نيستی من با توام حتی اگر فاصله بسيار باشد.

به تو کمک می کنم که لبخند زدن را بياموزی.

بامدادان به باغ رفتم تا برایت دامنی گل سرخ بچینم .

اما آنقدر گل چیدم که دامنم تاب نیاورد و بندش بگسست.

بند دامنم بگسست و گلهای سرخ همراه نسیم ، راه دریا در پیش گرفتند 

 و همه رفتند و هیچکدام باز نگشتند.

فقط امواج دریا لختی چند به رنگ گلها درآمدند.

گویی لحظه ای آب و آتش به هم آمیختند.

اکنون دیگر گلی ندارم که ارمغانت کنم.

 اما هنوز دامنم از بوی گلهای سرخ عطر آگین است.

 اگر می خواهی عطر گلها را ببویی امشب سر به دامانم بگذار...

مرا بی یار و غمخوار آفریدندند

مرا بی یار بی یار آفریدند

       ***

مرا با درد سینه سوزی

از اول بی پرستار آفریدند

      ***

مرا دائم قرین رنج کردند

چو گل در سایه خار آفریدند  

     ***

مرا چو مرغ خوشخوانی در این باغ

گرفتار گرفتار آفریدند

    ***

مرا لبریز محنت افریدند

مرا ار غصه سرشار آفریدند

    ***

مرا در بزم گیتی مات و مبهوت

نه سر مست و نه هوشیار آفریدند

   ***

مرا ار آمیزش امید و یاسی

پی یک لحظه دیدار آفریدند

اگه یکی رو دیدی که وقتی داری رد می شی بر می گرده و

           نگات می کنه بدون براش مهمی

          اگه یکی رو دیدی که وقتی داری میوفتی بر می گرده و با عجله می یاد

           سمت تو بدون براش عزیزی

         اگه یکی رو دیدی وقتی داری می خندی بر می گرده و نگات می کنه

         بدون واسش قشنگی

         اگه یکی رو دیدی وقتی داری گریه می کنی بر می گرده و میاد باهات

         اشک می ریزه بدون دوست داره

         اگه یکی رو دیدی وقتی داری با یکی دیگه حرف می زنی ترکت می کنه

          بدون عاشقته

          اگه یکی رو دیدی وقتی داری ترکش می کنی برات فقط سکوت می کنه

          بدون دیوونته

          اگه یکی رو دیدی که ازنبودنت داغون شده بدون که

           براش همه چی بودی

          اگه یکی رو دیدی که یه روز از بی تو بودن می ناله بدون که

          بدونه تو می میره

          اگه یکی رو دیدی که بعد رفتنت لباس سفید پوشیده بدون که

          بدون تو مرده

          اگه یه روز دیدیش که یه گوشه افتاده و یه پارچه سفید روش کشیدن

                      بدون واسه  خاطرتومرده

به دنیا آمدن

به یاد معصومیت از دست رفته

کودکی معصوم

به دنیا می آید

کاش معصومیتش همیشگی می بود

بزرگ می شود

از یاد می برد

يه دختر كوري تو اين دنياي نامرد زندگي ميكرد .اين دختره يه دوست پسري داشت كه عاشقه اون بود.دختره هميشه مي گفت اگه من چشمامو داشتم و بينا بودم هميشه با اون مي موندم يه روز يكي پيدا شد كه به اون دختر چشماشو بده. وقتي كه دختره بينا شد ديد كه دوست پسرش كوره. بهش گفت من ديگه تو رو نمي خوام برو. پسره با ناراحتي رفت و يه لبخند تلخ بهش زد و گفت :مراقب چشماي من باش

 آسمون نگاه مي کني پر از ستارست دوست داري کدوم مال تو باشه؟ به اوني که کم نورتره قانع باش چون به اوني که از همه بزرگتره و پر نورتره همه نگاه مي کنن اونم به همه نگاه مي کنه

مسیر جاده را بگیر و بیا ..

آن قدر بیا ،که مفهوم انتظار را درک کنی !

و شوق رسیدن را !

بیا ..

آن ته ،

سه کنج دیوار ..

مرا خواهی دید !

اناری سرخ در دست ،

خیره به چشمانت ،

در آرزوی یک ثانیه با تو بودن ،

منتظرت هستم !

من از عبور لحظه ها ..

از تنهایی ..

از بی تو بودن می هراسم !

و تو ..

ترس را واژه ای بی معنا میدانی ..

و عشق را ..

و نگاه ..

چشم ..

و من را ،

بیهوده میدانی !

و از رویایت

با کسی نمیگویی ..

و من ،

دفتر خاطراتم .. وخاطرم را ،

با نام تو مزین میکنم !

با یاد تو !

با رویای تو !

دیگه خنده های تو نوای بارون نداره .

دیگه انگار ترانه هام بی اسم تو قافیه م نداره !

نوازنده ی موسیقی عاشقانه مون .. جون نداره !

بلبل خواننده ی ما .. هوای خوندن نداره .

بهار واسه م اون تازگی رو نداره ..

تا بستونا گرما نداره .

آتیش توی زمستونا .. سرخی قبلو نداره .

بی تو .. دنیا معنی نداره !

توی پاییز صدای خش خش برگا زیر پای رهگذر خسته و تنها

به جز خاطره ی تو واسه م هیچی نداره !

حالا دیگه .. بدون تو ..

جایی واسه موندن ندارم ..

باید برم ،

شعری واسه خوندن ندارم !

اشک ریختم و رفتم ..

و پوزخند تو  بدرقه ی راهم شد ..

و به من فهماندی  :  عشق دروغی بیش نیست ..

و تو دروغگوی جدول زندگی !

و تو دلسنگ .. دل شکن ..

و من دلتنگ .. دل شکسته ..

خندیدی بر اشک من .. و من رفتم .. و تو اسوده ماندی !

نفس بکش .. عشق من !

عشق دیرینه ی من ..

دیدار به قیامت !

قرار است امشب دو ماهي بميرند
که ديگر سراغي ز دريا نگيرند
قرار است چشمان ما بسته گردند
اگر چه پر از آرزوهاي پيرند
و بوي جهنم که آيد از اين شهر
و مردان اينجا چه نا سر به زيرند
تمام فصولي که مي آيد امسال
بدون شک از ابتدا سردسيرند
بعيد است امسال دستان سردم
بدون بهار شما جان بگيرند
و يک سال ديگر گذشت و نفسهام
از اين لحظه هاي پر از غصه سيرند
شب سرد و بي انتهاي زمستان
قدمها مردد ولي ناگزيرند
دو خط موازي رسيدن ندارند
دو خط موازي فقط هم مسيرند

عشق،عشق مي آفريند       
                                 عشق زندگي مي بخشد
زندگي رنج به همراه دارد 
                                   رنج دلشوره مي آفريند
دلشوره جرات مي بخشد  
                                 جرات اعتماد به همراه دارد
اعتماد اميد مي آفريند   
                                   اميد زندگي مي بخشد
زندگي عشق مي آفريند    
                                   عشق،عشق مي آفريند  

      واز عشق مردن سفريست به سوي خدا...

ميگي عاشق باروني ولي وقتي بارون مياد چترتو باز ميکني ميگي عاشق برفي ولي از يه گوله برف مي ترسي ميگي عاشق پرنده اي ولي اونو تو قفس زنداني مي کني ميگي عاشق گلهايي ولي اونارو از شاخه ميکني چطور انتظار داري باورت کنم وقت ميگي دوستت دارم؟؟؟

اين کوله بار عشق و گذاشتي باز رو دوشم

چيزي نمونده تا من دوباره زيرو رو شم

خيال نمي کردم که تو يه روز عزيز من بشي

از اين خزون بي کسي راه گريز من بشي

به فکر من نمي رسيد اصلا بدوني عشق چيه

اوني که دنبال هوس يا اونکه عاشقه کيه

مگه مي شه تو رو ديدو به تو از دورنگي ها گفت

تو رو بايد ديد و بايد به تو از قشنگي ها گفت

مگه مي شه که دروغ گفت به تويي که نازنينني

تو خودت مي شناسي عشق و هر کجا اونو ببيني

خيال نمي کردم که تو يه رو همه کسم بشي

با منه بي کس و غريب يه روزي هم قسم بشي

 اصلا نمي اومد بهت که عشق و حتي بشناسي

اما ديدم که مثل تو عاشق نمي شه هيچ کسي

ما چون دريچه روبروی هم

آگاه زهر بگو مگوی هم

هر روز سلام و پرسش و خنده

هر روز قرار روز آينده

اينک دل من شکسته و خسته است

چون يکی از دريچه ها بسته است

نه مهر فسون نه ماه جادو کرد

نفرين به سفر که هر چه کرد او کرد