این غم بی حیا مرا باز رها نمی کند

                                              از من و ناله های من هیچ حیا نمی کند

گفتا امید یار ترا گریه ز چیست گفتمش

                                              آ نچه که اشک میکند آب بقا نمی کند

رفته و میرود هنوز هرکی به هر کجا بود

                                             تکیه بر زنده گی مکن عمر وفا نمی کند

یه روزی قدرمو می دونی که دیره

روزی که هیچ کس سراغت نمی گیره

یه روزی می فهمی من کی یا  چی بودم

روزی که جداشده از تو مسیرم

قدرمو می دونی یه روز(اینوتقدیم کردم به یکی از)

شکستم

در مقابل

 غصه ی این روزگار ............................................

چی می شه برگردیم بازم به روزهای گذشته ..........................

شما هم هر چیزی در موردش به ذهنتون رسید تو قسمت نظرات به گوشم برسونید اگر هم این کارو انجام ندادید مهم نیست.مهم اینه که بنویسم و می نویسم:

منم بیمار بی درمان محکوم            

                                        منم زندانی اندوه و مغموم

اسیر فقر و درد و اتهامم

                                        منم آن بی گناه زرد معدوم

مریضم من ز سر تا پا علیلم

                                       منم قربانی افکار مسموم

اگر از آسمان درد و بلا ریخت

                                       فقط من را کند بیمارو مصدوم

نباشم لحظه ای من بی تامل

                                       تامل در زوال عشق موهوم

دلیل این همه ویرانگی چیست؟

                                       دلیل صد بلا نیرنگ معلوم

ازل خواهد چه گوید آخر کار؟

                                       که از اول شدم بیمار مظلوم؟

بگندد این سرا تا بی نهایت

                                      که پوسیدم در این منزلگه شوم

تموم شد.

چون سرم درد می کنه و حال ندارم زیادم شمارو اذیت نمیکنم.

وقتتون بخیر...

سلام دوستای خوبم حالتون خوبه.بااین روزگاره بی وفا می یونتون چه طوره خوبه یا..........؟من برای چندروزی نیستم .فکرکنم بازم گرفتاریا شروع شده.منو به بزرگی یه خودتون ببخشیدکه چندروزی دیرآپ می کنم.منم مثل بعضیا سرگرمه زندگیم دیگهمی سپرمتون به خدا دوستون دارم.دوستایه خوبم نظریادتون نره.اومدم حتماخبرتون می کنم.اوکی خوب دیگه من برم تابااین زندگی یه بی وفا بجنگمیاحق(محبوبه)

چرا دیگر مرا عاشق نمی داند ؟

چرا دیگر مرا شیدا نمی بیند ؟

چه کردم من که حتی خود نمی دانم ؟

چه گفتم من که دیگر خاطرش با ما نمی گیرد ؟تقدیم به آقا هومن

همیشه ،  بدنبال گمشدگان خاطراتم در گذارم  ،

 ومیدانم عاقبت روزی  به خاطراتم خواهم پیوست  !!

 ولی 

 این سوال همیشه مطرحم است ؛

 آیا روزگاری داشته اند کسانی که من گمشده خاطراتشان ، بوده باشم ؟؟     تقدیم به آقاهومن                     

باریدم  و باریدم  و ...

تا عمق به هم بافته ی ذهن شلوغم ،

وه !

      چه گره هایی ،

                         چه کور ،

حتی  با   دندان  هم   با ز  نشد !

شاید بتوان روزی کسی را که با او خندیدی فراموش کنی

ولی هیچگاه کسی را که با او گریستی فراموش نخواهی کرد

هدیه ای است کوچک تقدیم به گل نو زندگیم

  آقاهومن عزیز:

چه قد بی خود و بی جهت هی قربون هم بریم تو مال من نیستی نمیتونی باشی منم معلوم نیست کجا هستم ومال کی هستم حالم از هر چی ظاهر سازیه به هم می خوره از امروز دیگه بی خیال همه میشم .....به من چه دلت تنگه ...به من چه تو از چه رنگی خوشت می یاد....من همش باید یادم بمونه ....ظالم....پس کی نوبت تو می شه....همون افتاب پرست تو رو کفایت میکنه........

 اتل متل یه بابا         دلیرا زارو بیمار

اتل متل یه مادر     یه مادر فداکار

اتل متل بچه ها که اونارو دوست دارن    آخه غیر اون ۲تا هیچ کسیو ندارن

 مامان بابارو میخواد     بابا عاشق اونه

به غیر بعضی وقتا      بابا چه مهربونه

وقتی که از دردسر دست میزاره رو گیج گاش      اون بابای مهربون فوش میده به بچه هاش

همون وقتی که هرچی جلوش باشه میشکنه      همون وقتی که هرکی پیشش باشه میزنه

غیر خدا و مادر هیچ کسیو نداره       اون وقتی که باباجون موجی میشه دوباره

دویدمو دویدم سر کوچه رسیدم بند دلم پاره شد       از اون چیزی که دیدم

بابام میون کوچه افتاده بود رو زمین      مامان هوار میزد شوهرمو بگیرین

مامان با شیونو داد میزد توی صورتش       قصم میداد بابارو به فاطمه به جدش

توروخدا مرتضی زشته میون کوچه     بچه داره میبینه تورو به جون بچه

بابارو دوره کردن بچه های محله       بابا یهو دویدو زد تو دیوار با کله

هی تندو تند سرش رو بابا میزد تو دیوار       قسم میداد حاجیو ... حاجی گوشیو بردار

نعره های باباجون پیچید یهو تو گوشم        الو الو کربلا جواب بده به گوشم

مامان دویدو از پشت گرفت سر بابارو      بابام با گریه میگفت کشتن بچه هارو

بعد مامانو هلش داد .. خودش خوابید رو زمین       گفت که مواظب باشین خمپاره زد بخوابین

الو الو کربلا پس نخودا چی شدن        کمک میخوایم حاجی جون ... بچه ها قیچی شدن

تو سینه و سرش زد هی سرشو تکون داد    رو به تماشاچیا چشماشو بستو جوون داد

بعضی تماشا کردن بعضی فقط خندیدن     اونایی که از بابا فقط امروزو دیدن !!

--------------------------------------

ببخشین اگه بقیه شو ننوشتم !!

هي فلاني...؟

مي داني؟...

مي گويند رسم زندگي چنين است !!!!!!!

 مي آ يند....... مي مانند ....... عادتت مي دهند....... و مي روند.......

 و تو در خود مي ماني ....... و تو تنها مي ماني ....... راستي نگفتي؟

رسم تو نيز چنين است؟ ديگر منتظر جواب تو نيستم... من جوابم را

گرفتم... و دانستم كه تو هم مثل همه ي فلاني ها هستي!!! نمي دانم چرا

رفتي.....نمي دانم چرا شايد خطا کردم و تو بي انکه فکر غربت چشمان من

 باشي..نمي دانم کجا تا کي!!!!! براي چي.................... .......ولي رفتي

روز رفتن امید

عشق

** دوستت میدارم و بیهوده پنهان میکنم **

** خلق میدانند و من انکار ایشان میکنم **

 

نمیدونم چرا پست دادم ولی میدونم حالم خیلی گرفته !!

--------------------------------

با تمام بی کسی هایم

کسی دارم هنوز

چشم مشتاق و دل دلواپسی  دارم هنوز

از تپیدن های تکراری دلم خون است و باز

دم به دم تشویش روز افزون بسی دارم هنوز

گر چه عمری تکیه کردم بر درختهای حقیر

پشت جنگلها نهال نو رسی دارم هنوز

در دل  دریایی ام بنگر نه در بار گناه

بر کف این موج اگر خارو خمی دارم هنوز

با شکیبایی غریبها اشتیاقم روز و شب

ای دل غمگین که می دانم

کسی دارم هنوز

کسی دارم هنوز

سلام دوستای خوبم پیشاپیش عیدفطروتبریک میگم وامیدوارم نماز روزه هاتون قبول درگاه حق باشه دوستون دارم.بای بای مارواز دعاهاتون بی نصیب نکنید (محبوبه)    

می خواهم به یک بی نهایت پاک پناه برم

تا دست هیچ انسانی را

بر روی شانه های خویش احساس نکنم

دستهایی که در ظاهر شاید دست دوستی باشد

ولی در باطن  به ریا و تزویر آلوده است

می خواهم به آنجا پناه برم که

 هیچکس مرا به سخره نگیرد

و هیچکس مرا به خاطر طرز فکرم شماتت نکند

می خواهم آزاد باشم

بدون هیچ گونه تعلق خاطری

نفرین بر زمین که این چنین آلوده است

و نفرین بر زمینیانی که دم از پاکی روح و صداقت میزنند

 شعر می گویند و نثر می سرایند

ولی احساس را بازیچه ی دست خود قرار می دهند

من از انسان بودن خود به تنگ آمده ام

من از زمینی بودن خود شرم دارم!

میخوام به سردی شبهام بخندم... میخوام به پوچی فردام بخندم... وقتی میبینمت با دیگرونی... تو اوج گریه هام میخوام بخندم... میخوام داد بزنم تنهای تنهام... میخوام وقتی میگم تنهام بخندم

دلی داشتم که تا عاشق نبود

عاشق زندگی بود

عاشق دوست،رفیق

عاشق زیبایی بود

ولی اکنون که عاشق گشته است

کنج تنهایی خویش

دارد آرام ، آرام

دل از این دار فنا می گیرد

من غمم را ، غم جانسوزم را

با عبور دل از این دار فنا

خواهم برد

خواهم رفت

خواهم مرد ...

مرگی آرام در این گوشه ی تنهای خیال

مرگ آرام آمد،بی صدا کنج دلم جای گرفت

چه کسی اندیشید ، مرگ باید برود ؟ ؟

مرگ آرام ز جایش برخاست

باز تنها ماندم

باز تنهایم و لبریز از عشق

می کند با خود نجوا ، این دل

" من همین عاشق تنهایم و بس ! ! "

          باور کن . . .

خدایا......................

یه روزی بلاخره نوشته هامو میای میخونی.

یعنی یه روزی به کلبه ی عشقی که خودت ساختی سر میزنی.

دوست داشتی یه نشونی از خودت بزار.

بنام هوا به نام نفس...

می خونمش چون تو نوشتی.

بنام هوا بنام نفس...هوایی که نفس کشیدن در آن سخت است!

عشق چیست؟

 

عشق پاکترین واژه و صفت انسان است و انسان عاشق الا به معشوق به شخص دیگری فکر نمیکند.

عشق ،عشوه نمی ریزد،عشق ابرو بالا نمی اندازد،چشمک نمیزد و از کودکی هم بلد نیست.

آنان فریاد میزنند،عشق،عشق،عشق...

و عشق را می لرزانند و می رقصانند که عاشق شدیم.

به خدا قسم که عشق را نمیتوان لمس کرد.

عشق موجود نیست.

عشق یک درس پیچیده است.

عشق هنر است و باید آن را آفرید و هنرمند من و تو هستیم که عشق را بر بوم رنگارنگ زندگی رسم میکنیم.

چیزی را که عشق شروع کند هیچ کس جز خدا نمیتواند پایانش دهد.

 

نمی دانم  چه وقت

دستهای پر مهر تورا

در دستانم می فشارم

نمی دانم چه وقت

به چشمانت خیره می مانم ومی گویم

محبوبم : دیگه چشم براهی ام تمام شد

ببین اشکهای شوق مرا

تنهایی

                                   چرا با من چنين كردي

این روزها بیشتر به نبودن فکر می کنم تا زیستن

اشتباهی ست که هر لحظه می کنیم.

 دلی را می آزاریم.

قلبی را می شکنیم.

اشکی را بر گونه ای جاری می کنیم.

گلی را پر پر می کنیم.

وبعد از این همه آشوب

فقط می گوییم : ببخشید!

شاید این آخرین لحظه ای باشد که فرصت داریم جبران کنیم.

پس استفاده کنیم برای گفتن نگفته ها

برای فریاد زدن در گوش کسی که دوستش داریم به او بگوییم 

:     دوستت دارم

شاید دیگر مجالی برای گفتن معذرت می خواهم نباشد.

 در همین لحظه.... شاید فردا هرگز نیاید

فکرشو کن یه شب با هم یه گوشه ای تنها باشیم ** با چهارتا دیوار و یه سقف جدا از این دنیا باشیم
من باشم و تو باشی و یه جفت دلای بی قرار ** فرصت خوب انتقام از لحظه های انتظار
فکرشو کن عروسکم به اون شب پرالتهاب ** چشماتو روی هم بذار امشب به یاد من بخواب
فکرشو کن دستای من رو قلب تو جون بگیره ** دل، دل بی قرار تو تو سینه آروم بگیره
نه ساعتی باشه که شب سربره و تموم بشه ** نه هیچ کسی سر برسه ثانیه‌ای حروم بشه

آن روز خیلی خیلی نزدیکه ‌" خیلی نزدیکه عزیزم

وقتي نميتوني فرياد بزني ناله نکن!! خاموش باش قرن ها ناليدن به کجا انجاميد؟؟ تو محکومي به

زندگي کردن تا شاهد مرگ آرزوهاي خودت باشي

نمیدونم چی بذارم...

خوبه  ادم يكي  را دوست داشته باشه نه به خاطر اينكه  نيازش رو برطرف كنه نه به خاطر  اينكه كس ديگري رو نداره نه به  خاطر اينكه تنهاست و نه از روي  اجبار بلكه به خاطر اينكه  اون شخص ارزش  دوست داشتن  رو داره

خدايا گر چه اين كفر است

خدایا کمکم کن...

 دفتر خلوت من

خدایا کمکم کن ....

خدايا اين بار با تو حرف مي زنم با تو آشناي قديمي تویي كه در بدترين شرائط به فريادم رسيدي ولي باز كمي فراموشم كردي خدايا مي دوني چه روزاي سختي رو پشت سر گذاشتم و ديگه نااميد شدم حتي از تنها اميدي كه تو باشي هم نااميد شدم ولي باز در اوج بي كسي و تنهائي باز به تو روي مي آورم خدايا شايد داري امتحانم مي كني تو هميشه آغوشت به روي من باز بوده اين بار هم كمكم كن ميداني كه ......

کی بود که با اشکای تو

آخر عشق تو رو خوند

من بودم...

من بودم...

من بودم...

برو ای بدترین همراه!
تو را نفرین نخواهم کرد!
سفر خوش!خیر همراهت!
دعایت می کنم با حال دلتنگی
که یابی کعبه مقصود و فردای طلایی را
نمی دانی... ..نمی دانی...
که جای اشک خون در پرده های چشم خود دارم
اگر در این سفر خار بلا پای مرا آزرد
سخن های تو هم تیری شد و بر جان من بنشست
بود مشکل که از خاطر برم این بی صفایی را
رفیق نیمراه من!!!
سفر خوش!! خیر همراهت!
تو قدر من ندانستی
 ماهی قدر دریا را کجا داند؟..  درون آب!!!
 بهای مومیایی را ..شکسته استخوان داند!!!

وقت
صرف دیدن شکستنم نکن
تباه می شوی
فصل
فصل تازه ی شکفتن است
برو
برو
به فکر من نباش...

دلم مي خواهد گريه كنم به حال زار اين دلم
دلم مي خواهد داد بزنم واسه رهايي از خودم
دلم مي خواهد پر بكشم به آسمون سفر كنم
روي ابرها بشينم به آدما نظر كنم
دلم مي خواهد داد بزنم همه جا فرياد بزنم
بگم ستاره گم شده خاموش و بي صدا شده
از عشقش جدا شده تازه مثل ما شده
بي نور و بي صدا شده داره هق هق ميكنه
اونم مي خواهد گريه كنه از اين دل بي همزبون
پيش خدا شكوه كنه آره دلش گرفته
مثل من سرشتش طالعش شوم شوم
اين دلش پر ز خون ميگن بهش غصه نخور
اينم يه جور حكمت حكمت اوني كه هميشه
بالا تر از ابر من داره ما رو ميبينه
واسمون اشك ميريزه ميگن طاقت نداره گريمون و ببينه
اونه كه مي دونه ما داريم فنا ميشيم
توي راه عاشقي مثل اون خدا ميشيم
اگه اين كفر ما مي خوايم كافر بشيم
توي اين دنيا ما مي خوايم عاشق بشيم

وقتي دلم به درد مياد و کسي نيست به حرفهايم گوش کند،
وقتي تمام غمهاي عالم در دلم نشسته است،
وقتي احساس مي کنم دردمند ترين انسان عالمم...
وقتي تمام عزيزانم با من غريبه مي شوند...
و کسي نيست که حرمت اشکهاي نيمه شبم را حفظ کند...
وقتي تمام عالم را قفس مي بينم...
بي اختيار از کنار آنهايي که دوسشان دارم..
بي تفاوت مي گذرم....

افکارم . . .
گریه ام میندازن . . .
آزارم میدن . . .
میشکوننم
عذابم میدن . . .
قلمم نوشت: از فکر کردن متنفرم...
دریای احساس
..:: غم... ::..
وقتی که هنوز چشم به جهان نگشوده بودم
 صدایی نام غم را در گوشم طنین انداز کرد
فکر می کردم که غم عروسکی است
که من در دست می گیرم و با آن بازی می کنم
اما حال می بینم که خود عروسکی هستم در دست
غم...
(در عالم یکرنگی نیرنگ ها بی رنگند)

با باد خواهم گفت
حکایت نامهربانیت را تا از هر کویی که میگذرد
آنرا بخواند تا شاید روزی از سر کوی تو نیزبگذرد
و در گوشت بخواند  قصه ای را که   برایت اشناست
به یاد خواهی اورد مرا نگاه یخ زده ام را
و روزی را که دنیا را برسرم خراب کردی
به یاد خواهی اورد...
به یاد قصه ای خواهی افتاد
که نامهربانی تو و سکوت من اخرین برگشت بود
به یاد خواهی اورد
کسی را که همه دنیای تو بود
قسمهایی که خوردی
عهد هایی که بستی
و قلبی را که شکستی
همه را به یاد خواهی
اورد...
با باد خواهم گفت حکایت
نامهربانیت را...

وقتی که دستهای باد

قفس مرغ گرفتار و شکست

شوق پرواز رو نداشت

وقتی که چلچله ها خبر فصل بهار رو می دادن

عشق آواز رو نداشت

دیگه آسمون براش فرقی با قفس نداشت

باسه پرواز بلند تو پرش هوس نداشت

شوق پرواز تو ابرها

سوی جنگلهای دور

دیگه رفته از خیال اون پرنده صبور

اما لحظه ای رسید

لحظه پرین و رها شدن

میون بیم و امید

لحظه ای که پر گرفت

بغض دیوا رو شکست

نبض آسمون صاف

میون چشاش نشست

مرغ خسته

پرکشید و افق روشن دید

تو هوای تازه دشت به ستاره ها رسید

لحظه ای پاک و بزرگ دل به دریا زد و رفت

با یه پرواز بلند تن به صحرا زدو رفت

رفت

رفت

رفت

رفت

--------------------------------

واي خدا

عمر آدم داره تموم ميشه و ميره و فقط حسرت به دل آدم مي ذاره

دلم یه مدته خیلی گرفته ولی دلیلشو نمیدونم !!

دیگه حروم شده لبخند دنیا شده دنیایی غم آخه کی منو محبوس کرده تو این دنیا آخه چرا من حسرت یک سرابو دارم حسرت یک سراب شاد به من می گی خدا که چرا؟ آخه من حتی زندانیم نیستم زندانی امید داره اما من چی هیچ امیدی خدا من نفرت دارم ببین منو من اسیر شدم اسیر نفرت اطرافیانم برام مردن براش مراسم سوگواری میگیرم من چرا اومدم تو این دنیا خدا بده جواب بهم حداقل یکبار اینکارو بکن خدا کمکم کن بیام بیرون از این دنیایی لعنتی و برم به جهنم. حتی یک ستاره هم برام نمونده خدا من روزهام دیگه خیلی برام تلخ شدن خدا من برام سخته تحمل کنم نفرین بر ستاره ها دیگه نمی خوام تو رو ستاره ی شرق برو از جلوی شمام دیگه نمیخوام با نگاه به تو وقتم تلف بشه تو به من زدی نارو ستاره ی شب تو با نورت میخواستی منو بازی بدی نفرین بر تو که منو دادی بازی، نه لعنت خدا بر من شب خاموش شدن ستاره زلزله اومد زلزله ی به بزرگی زلزله ی بم .

از این نوشته ها چندین منظور دارم

به نام آفریینده ی مرگ و زندگی به نام قدرت فکر به نام آزادی که هر روز به دست یکی از بین میره . شبه اما مثل شبهای گزشته ماه رو در آسمان نمی بینم ستاره ی هم در آسمان نیست تنها سیاهی رو میشه در آسمان دید خیلی جالبه متوجه ی یک موضوع شدم زمین، ماه، ستاره ها همه به جای این که در آسمان و بالای سر من باشند همه ی آنها زیر پاهای من هستند تمام چیزهای که خدا آفریده زیر پاهای منه . من نه روی زمینم نه تو فضا شاید اصلا" مردم اما چرا اینطوری مگر مردن اینطوریه شاید خدا می خواهد به خاطر کارهای که در دنیا کردم و اعتراضهای که تو زندگیم به همه چیز داشتم به خلقت به آفرینش به تفاوتهای که در دنیا داشت خدا هم تفاوت بین بنده هاش قایل میشه هر کی اینو تکذیب کنه احمقه . خدا شاید اگر تو جواب یکی از سوالهامو می دادی یا یک فرشته میفرستادی تا با من صحبت کنه من اینطوری نمی شدم یک بار با من صحبت می کردی چی میشد! خدایا نه توی دنیایی اولی باهام بودی نه تو این دنیایی که توش تنهام. هیچ چیز رو در اطرافم نمی بینم همیشه من عادت کرده بودم وقتی به بالا نگاه کنم یک چیزی هست که بالای سر خودم ببینم اما دیگه الان هیچ چیزی نیست چرا. با تمام وجودم از اعماق بدنی که بهم دادی فریاد می زنم خدایا چرا؟ خدا همیشه تو تمام لحظه های زندگیم فقط داشتم استرس خدایا به دادم برس دارم دیوانه میشم. خیلی جالبه جای که توش هستم احتیاج به نفس کشیدن ندارم . آفریدگارم یک لطف بکن در حقم منو از اینجا خارج نکن اینجا احساس آرامش دارم از اون دنیایی که توش بودم خیلی بهتره تو دنیایی خاکی روی پیشونی آدمها می بینم این موجود به محس رسیدن به تاریخ انقضا باید دفن بشه. افریدگار زیبا من این قانونو رو نمی پزیرم و ازش پیروی نمی کنم . نمی گم می خواهم ازت بهشت نه می دونم این حقم نیست چون اگر برم اونجا اونجا رو به تباهی خواهم کشید اینو اعتراف می کنم. فقط ازت کمی آرامش می خواهم همین.

 سلام دوستان
دنيايي امروز سراسر لجنه اگر بخواهيد دنيا رو توصيف کنيد خواهيد ديد که شده خيانت دروغ و عده ي کمي از انسانها که بقدري ساده هستند که فقط مي تووند تا فاصله ي ده متري خودشون رو ميبيينند.
قبلا" فکر مي کردم ازدواج يک اشتباه بزرگه اما امروز طور ديگه ي فکر مي کنم امروز فکر مي کنم که حتي دوستي با يک پسرم هم اشتباهست براي نوشتهام دلايل تلخي دارم راستش بعضي وقتها که تو بعضي از وبلاگها ميبينم از عشق به يک نفر مي نويسم خيلي برام سخته که اونو براي خودم تعريف کنم که اينا چيه آيا دروغ نيست براي گول زدن اون طرف چه چيزي تضمين ميکنه که اون شخص تنها با اون دوسته و مطالبشو به يک نفر هديه ميکنه دلم براي نسلم ميسوزه واقعا" ميسوزه وقتي ميبينم که يک زن با وجود داشتن شوهر و بچه بازم به فکر مرد هاست و هر وقت فرصت کنه با هر مردي که شد ... واقعا" اينه عشقه امروز خيانت و دروغ ممکنه يکي شانس بياره با يکي آشنا بشه که بهش بگه فقط اونو ميپرسته و واقعا" بپرسته اما با آشنا شدن با خيلي چيزهاي ديگه ديگه اون تنها عشقه شما نيست حرفام نشانه ي اين نيست که بخوام کسي رو از همزيستي با يک جنس مخالف بازدارم نه منظورم اينه که به محض به پايان رسيدن تاريخ انقضاي شما
ديگه کسي شما رو نمي خواد عزيزم اميد وارم هيچ وقت اين تجربه ي تلخ رو تجربه نکنيد.(هرگز به يک نفر اعتماد نکن).

سکوت اشتباه نمی کنه. انگار الهامی آسمونی به من گفته که باید صبور باشم تا آینده ای شاید دور و من اینکار و میکنم تا فرمان بعد.

(گیرم که خلق را به فریبت فریفتی

با دست انتقام طبیعت چه می کنی؟)

این و یکی توی نظرای وبلاگ برام نوشته بود تا برای بی وفایی که تو شعرا و نوشته هام ازش می گم بنویسم. اما من این رو هر شب برای خودم تکرار می کنم که آویزه ای بشه از مروارید توی گوش رویاهایی که شاید گاهی راه راست و فراموش می کنن.

دیگه ملالی نیست جز نداشتنت. نخواستنت. روندنت. باختنت. نموندنت. با اون و با هزارتا اوی دیگه بودنت. بدون مکث پاسخ منفی دادنت. و عشقی نیست جز عشق به چشمای تا ابد زمستونیت. این و برات نوشته بودم و باز هم برات می نویسم:(هر ستاره شبیست که از تو دورم . آسمان چه پر ستاره است)

می دونی بچه که بودم مدام دستم و از دستای نگرونی که مراقبم بود رها می کردم و تنها آرزوم این بود که برای یه بارم که شده تنها از خیابون رد شم . حالا که دیگه نمی شه بچه بود و فقط می شه عاشق بود. از سر بچگی هر چی وسط خیابون زندگی سر به هوا می دوم هیچ کس حاضر نمی شه دستم و بگیره و برای یه لحظه هم که شده مواظبم باشه. حتی تو ماه من.

بی حسی از بهار طبیعت است یا از خزان وجود من؟!

دچار نوعی حس بی حسی شدم.... نمیدونم تا چه حد میتونین بفهمین چی میگم؟! نسبت به همه چیزها و کسانی که یک روز بهشون عشق میورزیدم ، بی تفاوتم !! یا شاید هم کمتر از اون... خیلی کمتر از اون!!! امیدوارم این حالتم تا قبل از اونکه نتایج جبران ناپذیری بوجود بیاره از بین بره!!!!!

بغض....

سخته که بخواي با آب خوردن بغضت رو بفرستي پايين ، اما يه دفعه اشک از چشات جاري بشه ... خيلي سخته که کسي رو دوست داشته باشي ، اما ندونه ... خيلي سخته که دوسش داشته باشي ، اما نتوني باهاش بموني ... خيلي سخته که ازت بپرسه : حاضري باهام بموني ؟ و تو با اينکه آرزويي جز اين نداري ، فقط بخاطر خودش مجبور باشي بگي : نه ... خيلي سخته که عزيزترين کست ازت بخواد فراموشش کني ... خيلي سخته که عشق رو از نگاه کسي

ای سر چشمه ی محبت
ای عشق واقعی
چگونه ستایشت کنم در حالی که قلبت از محبت بی نیاز است
چگونه ببوسمت وقتی که عشقت در وجودم جاری میشود
بگزار نامت را تکرار کنم نامت زیباست دلنشین است
چه داشته ای که اینگونه مرا تلسم کرده ای
من اینگونه نبودم تو عشق را با من آشنا کردی
تو هوای دلم را با طراوت کردی
زمانی که با تو هستم به آسمان به بیکران پرواز میکنم
پس بدان دوستت دارم گرچه پایان راه را نمیدانم

سلام دوستای خوبم امیدوارم حالتون خوب باشه ازتون خیلی معذرت می خوام که دیربه دیر میام ومطلب پست میکنم چندروزی واقعا گرفتارم.دوستای خوبم دعام کنید تاهرچه زودتر حالم خوب بشه.میدونید خانوادم قراره که دست جمعی برن سوریه.اگه حاله من بعدباشه وهمین طوری ادامه بده منو نمی برن.توروخدادعام کنید.تاخوب شم.وقسمت منم بشه برم.وقتی شمادوستای خوبم نظرمیدید سرحال میشم.امیدوارم هیچ موقع مثل من نباشید.من که الان دلم شکسته .به خداقسم هیچی توی این دنیا برام ارزش نداره دیگه هیچی برام مهم نیست.فقط ازخدا یک چیزمی خوام به هم بده.ازش صبرمی خوام که بهم بده.سپردمتون به خدا.یا حق(محبوبه)وهیچ وقت تعجب نکنید که چرا همیشه ۵تا گل میزارم.بخاطره پنج تن آل عبا.اللهمحمدعلیفاطمهحسنحسینصلوات بفرستید